03 ŞUBAT 2002 (Mw=6.2)
SULTANDAĞI-AFYON DEPREMİ ARTÇI SARSINTI ÇALIŞMASI
ÖN DEĞERLENDİRME RAPORU
Amaç:
Artçı depremlerin yerleri ve büyüklükleri
ülkemizdeki mevcut sismik gözlem ağlarının yetersiz olması nedeniyle ancak
düşük bir duyarlılıkla saptanabilmektedir.
Bundan dolayı genellikle ana depremin, bölgedeki mevcut karmaşık kırık
sistemlerinin hangisi yada hangilerinin
hareketi ile oluştuğunun anlaşılmasını zorlaştırmaktadır. Artçı depremler, ana
şokun oluştuğu
fay (yer kırığı) zonu hakkında son derece önemli jeolojik ve jeofizik bilgilerin
elde edilmesini ve böylelikle
muhtemel gelecek depremlerin anlaşılmasını ve
değerlendirilmesini kolaylaştırıcı veriler sağlarlar. Bu nedenle, yüksek
duyarlıkta artçı deprem etkinliğinin
belirlenebilmesi için ana depremin bölgesinde yerel ve yoğun bir sismik istasyon
ağı işletilmesi
gereklidir. Bu çalışmanın temel amacı, mevcut artçı depremlerden yararlanılarak,
03.02.2002 Sultandağı
depreminin oluş mekanizmasının ve yüzey tektonik
yapılarla ilişkisinin araştırılması oluşturmaktadır. Oluşturulan geçici
sismolojik gözlem ağından elde edilen artçı
sarsıntı kayıtlarının değerlendirmeleri sürdürülmekte olup burada bir
öndeğerlendirme yapılmıştır.
Artçı Deprem Gözlem Ağı:
03.02.2002 Pazar günü, yerel zaman ile
09:11:29 da, Afyon İl sınırları içinde 38.56 derece Kuzey enlemi ve 31.13 derece
Doğu boylamı merkezüsslü, Moment büyüklüğü
Mw=6.2 olan ana depremin hemen ardından bölgedeki artçı depremleri izlemek üzere
TÜBİTAK-Marmara Araştırma Merkezi, Yer ve Deniz Bilimleri Araştırma
Enstitüsü'nden bölgeye 5 kişilik bir
Acil Sismolojik Gözlem Ekibi ulaşmıştır. Bu ekip
depremin merkezüssü ve çevresini kapsayan 50 km lik bir çap dahilinde,
27 istasyonluk bir sayısal artçı deprem
gözlem ağı ve 4 istasyondan oluşan uzay jeodetik ölçümlere dayalı GPS alıcıları
yerleştirmiştir.. Bu ağdaki tüm
istasyonlarda sismik kayıtlar 100 örnek/saniye örneklemesinde sayısal Reftek-125
kayıtçıları ile sürekli zamanda veri
toplanmıştır.
Artçı Depremler:
Büyük ve hasar yaratan ana depremleri
izleyen ve büyüklükleri ana şoktan daha küçük olan birçok sayıda artçı deprem
oluşur ve zamanla azalır. 03.02.3002
Sultandağı Depremini izleyen artçı depremlerin sıklığı ve sayısı da zaman içinde
azalarak devam edecektir. Artçı depremler
ana şok ile tamamen yitirilmeyen sismik enerjinin açığa çıkarılmasını sağlar ve
ana şok ile aniden değişen tektonik gerilme
alanına uyum sağlama süreci içinde devam ederler.
Toplanmış olan sismogramlardan (sayısal
deprem kayıtları) saptanan depremler guruplandırılarak, istasyonlardaki deprem
fazlarının (P ve S) varış zamanları
okunarak, depremlerin yerleri ve oluş zamanları belirlenmiştir. Depremlerin
büyüklükleri
Richter (ML) büyüklüğü olarak kaydedilen enbüyük yerdeğiştirme değerlerine göre
hesaplanmıştır. Yoğun ve yüksek
duyarlıklı aletlerin yerleştirilmesiyle çok küçük
büyüklükteki depremlerin gözlenmesi mümkün olmuştur.
Bu haritada büyüklükleri -0.3 ile 3.2 (yerel Richter büyüklüğü, ML) arasında olan toplam
392 artçı deprem yer almaktadır. Gerçekte oluşan
artçı deprem sayısı bu sayının çok üzerinde ( > 2000) olup, burada en
az 15 istasyonda gözlenebilen ve çok
sağlıklı olarak en küçük hatalarla yerleştirilmiş depremler verilmektedir. Çay
ilçesine kurulan istasyonda 6 Şubat günündeki 1 saatlik (14:48 - 15:48) deprem
kaydı görüntüsünde yaklaşık 40
saniyede bir artçı depremin oluştuğu
gözlenmektedir.
Elde edilen artçı deprem haritası,
03.02.2002 Sultandağı depreminin, Türkiye Diri Fay Haritasında (Şaroğlu ve diğ.
1992)
tanımlanmış olan Sultandağı Fay zonunun 40 km uzunluğunda ve 8 km genişliğinde
(derinlik boyutunda) bir parçası
üzerinde geliştiğini göstermektedir. Sultandağı
Fayının bu parçası, Sultandağı ilçesine kadar GD-KB doğrultulu uzanan
Sultandağı ve Çay ilçeleri arasında 45
derecelik keskin bir dönüş ile D-B doğrultusunda yönelen 40km'lik bölümüdür.
Artçı deprem kümelenmelerinin fayın bu
parçası üzerinde 3 ana bölgede yoğunlaştığı belirlenmiştir. Bu kümelenmeler
Sultandağı ilçesinin 4km kuzeyi, Çay ilçesi
ve en batıda Çobanlar Beldesi güneyi yakınlarında yer almaktadır. Artçı
depremlerin 4 ile 12 km derinlikler
arasında yer aldığı, ve yeryüzündeki merkezüssü dağılımları ve anaşokun
konumunun
birlikte değerlendirilmesiyle, ana şokun Sultandağı kümelenmesinden Çobanlar
Beldesine doğru tek taraflı bir yırtılma
şeklinde kuzeye eğimli (40-60 derece) D-B
doğrultulu bir fay düzlemi üzerinde geliştiği belirlenmiştir.
Sismik Enerji:
Fay düzleminin alanı, ortalama
yerdeğiştirme (atım) ve diğer değişkenlerin yeraldığı bir eşitlik kullanılarak,
bu depremin ana
şoku ile açığa çıkan sismik enerji yaklaşık olarak 1.1x1021.25 erg olarak
hesaplanmıştır. Bu enerji, 1999 İzmit
depreminde açığa çıkan enerjiden 177 kat kadar
daha az olup yaklaşık 75,000 tonluk dinamit patlatmasına eşdeğer bir
enerjidir. Artçı depremlerle açığa çıkan
enerji ana şok ile açığa çıkan enerjinin %10-15'inden daha fazla olmamaktadır.
Artçı Depremlerin Fay Düzlemi Çözümleri:
Deprem kaynağı etrafındaki tektonik
koşullar hakkında bilgi edinmek ve kaynak çevresindeki gerilme alanının
özelliklerini
incelemek üzere Fay Düzlemi Çözümlerinden (FDÇ) yararlanılmaktadır. Buradaki
amaç odaktaki faylanmanın türünü, yani
deprem sırasında oluşan fay düzleminin doğrultu,
eğim ve kayma yönü vektörünün geometrisini belirlemektir. Bölgede
meydana gelmiş olan depremlerin fay düzlemi
çözümleri, sismogramlardaki ilk varış P dalga polariteleri kullanılarak (en az
15 istasyon) hesaplanmıştır. Artçı depremlerin belirlenen fay düzlemi çözümleri D-B ve BKB-DGD
doğrultulu normal atımlı (çökme, gerilme) faylanmalara
işaret etmektedir. Bu fay düzlemi
çözümlerinin bölgenin bilinen genel tektonik gerilme rejimi ile uyum içinde olup
yeni bir aktif
fayın varlığına işaret etmemekdir.
Bölgede 1 hafta süreyle gözlenmiş olan
verilerle ilgili ilk 3 günlük ön değerlendirmeler yukarıda özetlenmiş olup
değerlendirme işlemleri halen devam
etmektedir. Elde edilen sonuçlara bağlı olarak güncellemeler sürdürülecektir.
Kaynak: TÜBİTAK YDBAE